Pełnomocnictwo dla osoby za granicą i po angielsku — jak je sporządzić?

Pełnomocnictwo dla osoby przebywającej za granicą można sporządzić na trzy sposoby: przed polskim konsulem, u notariusza zagranicznego (wtedy zwykle z klauzulą apostille i tłumaczeniem przysięgłym) albo — najprościej — podczas jednej wizyty u notariusza w Warszawie, w naszej kancelarii także w wersji dwujęzycznej polsko-angielskiej, bez udziału zewnętrznego tłumacza. Poniżej wyjaśniam, kiedy które rozwiązanie się opłaca, jaką formę musi mieć pełnomocnictwo i co przygotować.

Pełnomocnictwo po angielsku — bez zewnętrznego tłumacza

W naszej kancelarii pełnomocnictwo może zostać sporządzone równolegle w języku polskim i angielskim, ponieważ notariusz Szymon Krzyszczuk jest jednocześnie tłumaczem przysięgłym języka angielskiego. Podstawą jest art. 2 § 3 ustawy Prawo o notariacie: notariusz wpisany na listę tłumaczy przysięgłych może dokonywać czynności notarialnych w języku obcym bez udziału osobnego tłumacza.

Co to oznacza w praktyce dla klienta anglojęzycznego:

• jedna wizyta zamiast dwóch (nie trzeba umawiać tłumacza przysięgłego),
• niższy koszt — odpada wynagrodzenie tłumacza za udział w czynności,
• mocodawca rozumie dokładnie to, co podpisuje — notariusz objaśnia treść aktu po angielsku,
• dokument dwujęzyczny od ręki nadaje się do obrotu w Polsce i za granicą.

Kiedy pełnomocnictwo wymaga formy aktu notarialnego

Forma pełnomocnictwa „dziedziczy" formę czynności, do której umocowuje. Jeżeli czynność wymaga aktu notarialnego — pełnomocnictwo także musi mieć formę aktu. Dotyczy to przede wszystkim obrotu nieruchomościami: sprzedaży, zakupu, darowizny czy zamiany mieszkania, domu albo działki. Praktyczny poradnik dla tego przypadku: pełnomocnictwo do sprzedaży mieszkania.

Do wielu innych spraw (np. reprezentacja przed urzędami, odbiór dokumentów, sprawy bankowe) wystarczy pełnomocnictwo z podpisem notarialnie poświadczonym albo zwykła forma pisemna — dobór formy warto skonsultować telefonicznie przed wizytą.

Co przygotować na wizytę

• dane mocodawcy: ważny dokument tożsamości (dowód lub paszport), a w przypadku cudzoziemca — paszport; PESEL, jeśli został nadany,
• dane pełnomocnika: imiona i nazwisko, imiona rodziców, PESEL lub data urodzenia, adres — pełnomocnik nie musi być obecny przy czynności,
• zakres umocowania: jakie czynności pełnomocnik ma prawo wykonać (im precyzyjniej, tym bezpieczniej),
• przy nieruchomości — numer księgi wieczystej; pozostałe dokumenty do notariusza zależą od rodzaju sprawy.

Wątpliwości co do zakresu lub formy? Zadzwoń: 22 881 69 11 — bezpłatnie podpowiemy, czego wymaga Twoja sprawa.

Pełnomocnictwo z zagranicy do Polski

Jeżeli mocodawca przebywa za granicą i nie może przyjechać do Warszawy, ma trzy drogi:

• konsul RP — pełnomocnictwo sporządzone przed polskim konsulem ma moc dokumentu notarialnego i nie wymaga żadnych dodatkowych poświadczeń,
• notariusz zagraniczny — dokument trzeba zwykle opatrzyć klauzulą apostille (konwencja haska z 1961 r.), a jeśli jest w języku obcym — przetłumaczyć na polski u tłumacza przysięgłego,
• jedna wizyta w Warszawie — przy okazji pobytu w Polsce można od ręki sporządzić u nas akt dwujęzyczny, który nadaje się do użycia od razu, bez apostille i tłumaczeń.

W praktyce warto pamiętać o dwóch rzeczach: na termin u konsula czeka się często kilka tygodni, a pełnomocnik w Polsce posługuje się wypisem aktu — oryginał można bezpiecznie przesłać kurierem. Dlatego jeśli mocodawca planuje choć krótki pobyt w kraju, wizyta w kancelarii bywa najszybszą i najtańszą drogą.

Tłumaczenia pełnomocnictw zagranicznych na język polski wykonujemy również w kancelarii — zobacz tłumaczenia przysięgłe.